Боби Шеру Гов

Доштӣ он тоҷири давлатшиъор,
сад қатор сор андар зери бор.

Ҳамчунон Сурма, ки духти хубрӯй,
Ҳам ба сони гард бардорам за ӯй.
Гарчи ҳар рӯз андаке бардорадаш,
Бофдум рӯзе ба поён орадаш.

Об ҳарчи бештар Неру кунад,
Банду варғи сусту пуда барканад.

Хоягони ту чу кобили шудаст,
Ранги ӯ чун ранги потили шудаст.

Чун яке хошоки афканда ба кӯй,
Гӯшхоронро ниёз ояд бад-ӯй.

Димнаро гуфто, ки то ин бонг чист
Бо ниҳебу саҳм, ин овойи кист?
Димна гуфт ӯро: ҷуз ин ово дигар
Кори ту на ҳасту саҳме бештар!
Дил гусаста дорӣ аз бонги баланд,
Ранҷаке бошад-ту озору газанд!

Пас табире дид наздики дарахт,
Ҳар гаҳе бонге биҷастӣ тунду сахт.
Гурусна рӯбоҳ шуд то он табир,
Чашм зӣ ӯ бурда, монда хир-хир.

Зан чу ин бишнида шуд, зомӯш шуд,
Кафшгар конову марде лӯш буд…
Мардро наҳмор хашм омад аз ин,
Ғовшанге бар каф овардаш газин.

Кард бояд маар маро в-ӯро раван,
Шер то темор дорад хештан.

Шер хашм оварду ҷаст аз ҷойи хеш,
В-омад он харгӯшро олуға пеш.

Ҳам худ омада бувӣ в-ороста,
Ҷанги ӯро хештан пероста.

Ҳамчунон кабте, ки дорад ангубин,
Чун намонад достони ман чунин?
Кабт ногаҳ бӯйи нилуфар биёфт,
Хушаш омад сӯйи нилуфар шитофт.
В-аз барии хушбӯй нилуфар нишаст
Чун гаҳи рафтан фароз омад наҷаст.
То чу шуд дар об нилуфар ниҳон,
Ӯ ба зери об монд аз ногаҳон.

Чун кашаф анбӯҳи ғавғоӣ бидид,
Бонгу жаххи мардумон, хашм оварид.

Мода гуфто, ҳеҷ шармат нест, век!
Бас сабуксорӣ, на бад донӣ, на нек!

Подшо Симурғ дарёро бибурд,
Хонаю бачча бад-он Тайту супурд.

Шаб зимистон буд каппӣ сард ёфт,
Кирмаке шабтоб ногоҳе битофт.
Каппиён-ш оташ ҳаме пиндоштанд,
Пуштаи ҳезум бар ӯ бардоштанд.

В-аз дарахт-андар гувоҳӣ хоҳад ӯй,
Ту бад-он вақт аз дарахт-андар бигӯй,
К-он табангу, к-андар он динор буд,
Он ситад з-эдар, ки ноҳушёр буд.

Андар он шаҳре, ки муш оҳан хурад,
Боз парад дар ҳаво, кӯдак барад.

Танг шуд олам ба ӯ аз баҳри гов,
Шӯр-шӯр андар фиканду ков-ков.


Саҳифаи пешина | Саҳифаи 2 аз 6 | Саҳифаи оянда