Боби боҷусти кори Димна

Бори кажмардум ба кангара-ш андаро,
Чун аз ӯ суд асту маар шодӣ туро.

Нозди он шоҳи замин кардаш паём:
«Доруе фармой зомаҳрон ба ном»…
Сус парварда ба май бигдохта,
Нек дармоне занонро сохта.

Дастгоҳи ӯ надонад к-аз чӣ рӯй,
Танбулу канбураву дастони ӯй.

Песиву носуркуну гурбапой,
Хоя ғур дорӣ ту чун уштурдироӣ.

Боби дустии кабутар ва зоғу муш ва бохаву оҳу

Бар сари шохи чанор истода зоғ,
Бонг барбурда зи ҳар сӯ коғ-коғ.

Аз замӣ барҷастаме то чошдон,
Хӯрдаме ҳар-ч андар он будӣ зи нон.

Манн сухан гӯям, ту конӣ кунӣ,
Ҳар замоне даст бар дастат занӣ…
Марди динӣ рафту овардаш кананд,
Чун ҳаме меҳмон дари манн хост канд…
Гуфт диниро, ки ин динор буд,
К-ин фажокин мушро парвор буд!

Гар хурӣ аз хӯрда бигсорат-т ранҷ,
Гар диҳӣ мину фароз орад-ту ганҷ!

Офарида мардумон маар ранҷро,
Пеша карда ранҷи ҷоноҳанҷро.

Ҳеҷ шодӣ нест андар ин ҷаҳон,
Бартар аз диори рӯйи дӯстон!
Ҳеҷ талхӣ нест дар дил талхтар
Аз фироқи дӯстони пурҳунар!

Худ туро ҷӯяд ҳама хубиву зеб,
Ҳамчунон чун навҷаба ҷӯяд нишеб!

Чун фароз омад бад-ӯ оғози марг,
Диданаш бегор гардонду маҷарг.

Ҷой кард аз баҳри будан козае,
З-он ки карда будашон андозае.

Оҳу аз дом-андарун овоз дод,
Посухи гурза ба дониш боздод.

Чун бигардад пойи ӯ аз пойдон,
Худ шикӯҳида бимонад ҳамчунон.
Ошикӯхад бар замин душвортар.

Бо курузу хуррамӣ оҳу ба дашт,
Мехиромад чун касе к-ӯ гашт маст.

Боби буф ва зоғ

Заш аз ӯ посух даҳам андар ниҳон,
Заш ба пайдоӣ миёни мардумон.

Гуфт бо зарғуш: «хона-хони ман,
Хезу гашта, бод хокаш бехта»

Пар биканда, ҷангу ҷангал рехта,
Хок гашта, бод хокаш бехта!

Зишта нофарҳехтаву нобихраде,
одамирӯеву дар ботин даде.

Аз фаровонӣ, ки хушкомор кард,
З-он ниҳон маар мардро бедор кард.

Кор чун баста шавад, бикшоядо
В-аз паси ҳар ғам тараб афзоядо!

Он киро донам, ки ӯям душман аст,
В-аз равони пок бадхоҳи ман аст.
Ҳам ба ҳар гаҳ дӯстӣ ҷӯям-ш ман.
Ҳам сухан б-оҳистагӣ гӯям-ш ман.


Саҳифаи пешина | Саҳифаи 3 аз 6 | Саҳифаи оянда